‘Kijken, kijken, niet kopen, was niet eerder zo’n grote hobby’

Louise de Graaf



Het is inmiddels een standaard riedeltje geworden. ‘s Avonds voor de televisie door Instagram scrollen en in plaats van gezellige vakantiekiekjes van een bekende bekijken, blijven hangen bij een reclame van iets wat ik blijkbaar wil hebben, want het is altijd iets wat ik recentelijk heb gegoogeld. 

Ik verlaat Insta, ga naar de website van de desbetreffende reclame, waar ik vervolgens opnieuw begin met scrollen, nu door eindeloze pagina’s goedkope bikini’s (je kunt ze maar beter op tijd in huis hebben), heerlijke boho-sieraden voor een trip naar Ibiza (waar ik fulltime van dagdroom, maar voorlopig niet naartoe ga), of sportkleding (een nieuw setje heb ik wel verdiend, vind ik drie keer per week). 

Natuurlijk zie ik tijdens dat hebberige scrollen altijd wel iets van mijn gading, en verschijnt er vroeger of later een pop-up. ‘Schrijf je nu in voor de nieuwsbrief voor 10 procent korting!’ ‘Draai aan het rad van fortuin voor leuke prijzen!’ ‘Vul deze vragen in en maak kans op een kortingsbon!’

Ik ben een typisch krenterige Hollander en mijn soort is met pop-ups als deze bijzonder gemakkelijk tot van alles te verleiden. Voor nieuwsbrieven heb ik inmiddels een apart mailadres, zodat mijn werk noch privé onder mijn hebzucht hoeft te lijden.

Opdringerige boodschappen 

En toch irriteren ze me, die nieuwsbrieven. Want al snel blijft het niet bij die ene gerse korting, maar komt er een zwik opdringerige boodschappen achteraan. ‘Wil je dit ook hebben? Save the date voor onze presale/ midseasonsale!’ ‘Nu: je favoriete schoenen ook in oranje!’ Nee, nee en nog eens nee! Ga weg met je geschreeuw, denk ik dan, terwijl ik de ene na de andere mail verwijder zonder openen.

Zelfs de originele kortingsmails gebruik ik amper, want waar ik in de avond gretig en inhalig word van all that glitters – zeker als manlief en ik op de bank een saaie film aan het kijken zijn – is de glans er nuchter en in het felle ochtendlicht er meestal alweer van af. Dan blijkt die bikini toch een raar broekje te hebben, zijn die boho-sieraden net als Ibiza zelf iets te prijzig, en weet ik heus wel dat ik echt voorlopig geen nieuw sportsetje nodig heb.

Kijken zonder kopen

En dus meld ik me weer af. Zo gaat het de hele tijd door. Kijken, kijken, niet kopen doe ik niet meer in de winkelstraat, maar voornamelijk online. Nog nooit was het zo’n grote hobby van me. Maar ook bij de 2.0-versie blijkt dat ik niet zit te wachten op opdringerige types die je van alles proberen aan te smeren wat je helemaal niet nodig hebt. 

Dus nee, kopen doe ik niet. Best wel zonde van de tijd. Want de film krijg ik niet mee door mijn tijdelijke verlangens naar bikini’s, sieraden en ander leuk spul. Had ik toch beter uitgebreid de vakantiefoto’s van mijn kennissen kunnen bekijken. Met mijn hebberige tengels. 

Geen aflevering van ‘bij ons thuis’ missen? Klik dan op de ‘Bij ons Thuis’-tag en vervolgens op volgen.



Website

Lees ook deze artikelen

Leave a Comment