Buurtbewoners Stadskanaal over mishandeling kinderen: ‘Niets gemerkt’

“Toen ze hier kwamen wonen, zo’n drie jaar geleden, leken het normale mensen”, zegt een buurtbewoner van de Julianastraat in Stadskanaal, over de moeder van het 6-jarige meisje. “Weleens muziek of een feestje natuurlijk, maar normaal.”

Hij wijst naar de woning op de hoek en de woning die eraan vastzit. Van beide huizen zijn alle ruiten dichtgetimmerd met houten platen, voor- en achterkant. De ruiten waren ingegooid door onbekenden, nadat eergisteren bekend was geworden dat de bewoonster, Liza genaamd, verdacht wordt van zware mishandeling van haar 6-jarige dochtertje. In de woning ernaast woont haar broer, bevestigen buurtgenoten.

Opgesloten in de kelder

De vrouw is, samen met een andere vrouw uit de plaats, genaamd Sharona, opgepakt door de politie. Zij is de moeder van een 7-jarige jongen, die volgens de Raad voor de Kinderbescherming ook zwaar is mishandeld. Beide vrouwen zitten vast.

De kinderen zouden stelselmatig zijn opgesloten in de kelder. Het meisje moest volgens berichten onder meer haar eigen braaksel opeten, en zij moest ook twee keer worden opgenomen in een ziekenhuis met ernstige verschijnselen van ondervoeding. Een keer werd ze daarom in een kunstmatige coma gebracht. De mishandelingen werden ook gefilmd.

Het was onder meer de school van het meisje die aan de bel trok, omdat het kind geregeld in slaap viel tijdens de les en ook klaagde over honger.

“Ik had dat nooit verwacht”, zegt dezelfde man. “Dat meisje leek gewoon een vrolijk kind. We hadden echt geen idee.” Over zijn gevoel bij het nieuws is hij kort: “Ik wil het liever gewoon niet weten eigenlijk, zo afschuwelijk vind ik het. Triest, misdadig, verdrietig.”

‘Slecht gezorgd’

Een andere man die langskomt met zijn twee kleinkinderen, zegt ook niets te hebben vermoed. Op de vraag of hij iets over de vrouw kan vertellen, schudt hij het hoofd: “Dat doe ik liever niet. Iedereen kent elkaar. Maar ik vind het verschrikkelijk voor die kinderen, dat kan ik wel zeggen.”

Een echtpaar dat op de fiets langsrijdt, wil wel iets vertellen. “Ik rijd hier dagelijks langs”, zegt de man. “Je kon altijd zien dat in dat huis slecht gezorgd werd. In de voortuin slingerden fietsen en speelgoed rond, dat werd gewoon niet opgeruimd. Die vrouw zat op zonnige dagen vaak voor het huis. Roken, drinken, muziek. Ik had niet de indruk dat er naar dat kind werd omgekeken.”

Een paar meter verderop, op de hoek van de straat, staat een politiewagen met een agent erin. De burgemeester heeft een noodverordening ingesteld om de onrust van de afgelopen twee dagen te beteugelen. Er zou gevaar zijn voor ‘ernstige wanordelijkheden’, gevreesd wordt dat de woningen in brand worden gestoken. Tot maandag mogen buitenstaanders het gebied niet in.

Maar van onrust is deze ochtend niets te merken. “Alleen journalisten en een paar nieuwsgierige fietsers vandaag”, zegt de agent. “Verder is het rustig.”

Nog een woning aangevallen

Verderop, in de brede Oranjestraat, is er ook nauwelijks iets te merken. Totdat je aan het eind van de straat komt. Daar zijn vannacht bij een woning de ruiten ingegooid. Ook hier staat een politieagent op wacht. Vanochtend is alles met platen dichtgetimmerd, vertelt hij.

Verschillende buren die langslopen bevestigen dat hier de moeder van de 7-jarige jongen woont.

“De moeder van het meisje was hier heel vaak op bezoek”, zegt een straatgenoot. “Ze was hier bijna vaker dan in haar eigen huis. Ze nam het meisje ook altijd mee. Ik hoorde die vrouw weleens schreeuwen naar de vrouw die daar woont.”

Volgens de Raad voor de Kinderbescherming was de moeder van het jongetje leidend, en oefende zij controle uit over de moeder van het meisje. Maar deze buurtgenoot zegt aan deze uitleg te twijfelen: “Van wat ik heb gezien, was de moeder van dat meisje dominanter.”

In de kelder kijken

Deze straatgenoot zegt nooit iets over mishandeling van de kinderen te hebben vermoed. “Aan de kinderen kon ik niets geks zien. Het zijn gewoon leuke, vrolijke kinderen, voor zover ik dat kon inschatten. Dat meisje is ontzettend schattig. Echt lief, met van die lieve flapoortjes. Ze was slank, maar het zag er niet zorgelijk uit, ik heb nooit vermoed dat ze ondervoed was.”

Volgens deze buurtgenoot was er ook aan de jongen niets te zien. “Ze speelden gewoon op straat en zagen er normaal uit. Allebei.”

RTL Nieuws mag bij iemand in de straat even in de kelder kijken. Het is een vergelijkbaar huis, deze kelder is vermoedelijk gelijk aan de kelder waarin de kinderen opgesloten zouden zijn. Een deur in de gang leidt naar een kort trappetje van een trede of zes. Daarachter een ruimte van iets breder dan een meter bij ongeveer twee meter. Hoger dan 140 centimeter kan de ruimte niet zijn. De bewoner kijkt met afgrijzen de eigen kelder in. “De gedachte dat een kind daarin opgesloten wordt… ik kan dat niet begrijpen. Afschuwelijk.”

De kelder is vochtig en loopt af en toe onder water, zegt de bewoner. “Er zit vaak schimmel. Dat maakt het nog erger.”