Ondanks hun scheiding, bleef Suus’ vader voor haar zieke moeder zorgen: ‘Echte liefde bestaat’

Louise de Graaf



“In 1975, het jaar dat Suriname onafhankelijk werd, zijn mijn ouders samen in Nederland komen wonen. Ze waren begin twintig en net getrouwd. Voor de toekomst van mijn broer, zus en van mij, kwamen ze hier, met het idee om terug te gaan als wij waren uitgevlogen. Mijn vader bleef altijd verlangen naar een leven in Suriname. 

Mijn moeder begon te twijfelen. Kinderen in Nederland, en kleinkinderen, ze wilde in de buurt blijven. Zo’n zeven jaar geleden besloot mijn vader alleen terug te gaan. Hij wilde op zijn beurt voor zijn ouders zorgen, nu het nog kon.”

“Ze stonden anders in het leven. In zijn ogen had hij zijn taak volbracht, terwijl mijn moeder nauw betrokken wilde blijven. Het plan was dat mijn moeder regelmatig een tijdje daar zou komen, en hij hier. Maar in de praktijk bleek dat toch lastiger. De scheiding van tafel en bed was uiteindelijk ook een scheiding van elkaar. Zijn leven was vooral daar.”

Nieuwe relatie in Suriname

“Mijn vader kreeg een nieuwe relatie in Suriname en mijn moeder zette haar gebroken hart om in veel woede naar hem. Ik was loyaal aan mijn moeder en sprak mijn vader niet zo veel in die tijd.

In onze cultuur is het niet gewoon om dit soort zaken met je vriendinnen te bespreken, dus mijn moeder besprak haar pijn en verdriet vooral met mij. Het was altijd wel een kwestie van pieken en dalen bij hun, en nu ik zelf volwassen was, kon ik steeds beter begrijpen hoe hun relatie in elkaar zat.”

“Drieënhalf jaar geleden werd mijn moeder ongeneeslijk ziek. Ze wilde dat mijn vader er niks over zou weten. Ik vond het lastig om er niets over te zeggen, maar ik deed het. Ik denk dat het een beschermingsmechanisme was. Haar hart was al een keer gebroken en ze durfde op niks te hopen. Mijn broer, zus en ik, dat vond ze genoeg.”

 Ogen glinsterden weer

“Totdat hij een foto van mijn moeder op Facebook zag. Mama was een heel mooie en verzorgde vrouw, en nu was ze bleek. Mijn vader zag dat er iets aan de hand was en belde me gelijk. Het deed me goed om mijn verdriet te delen en mijn vader zei dat hij naar Nederland wilde komen om voor haar te zorgen.

Daar moest ze een nachtje over nadenken. Ik moest haar een beetje overhalen, maar zag dat ze oprecht blij was. Haar ogen glinsterden weer. Ze vond het spannend, maar ook fijn.”

“Het was best onwennig toen ze elkaar weer zagen. Mijn moeder logeerde bij mijn tante, zodat ze niet alleen zou zijn. Na het eerste ongemak was het vooral heel fijn en warm. Mijn vader deed alles voor haar. We zetten een ziekenhuisbed in haar woonkamer en hij zat aan haar bed. Als ze sliep, legde hij zijn arm over haar been. 

Hij hield hoop dat ze beter zou worden en praatte haar moed in. Het deed mijn moeder goed om te voelen dat hij alles voor haar overhad. Haar laatste drie maanden zijn ze elke dag samen geweest en heeft mijn vader haar zorg en liefde gegeven alsof ze nooit uit elkaar zijn geweest.”

“We waren met het gezin samen toen ze het leven verliet. Het feit dat mijn vader alles achterliet in Suriname en tot haar laatste moment bij haar was, was voor mij wel het bewijs dat dit altijd echte liefde is geweest, ondanks hun scheiding. 

Ik geloof nu weer dat echte liefde bestaat. Je kunt ruzie hebben en uit elkaar groeien, maar ook weer de weg terugvinden. Ik ben zelf vrijgezel met de nodige pijnlijke break-ups. Maar door het liefdevolle afscheid van mijn moeder ben ik wel weer een romanticus geworden. Hoop doet leven toch?”

Band is versterkt

“Inmiddels is mijn vader weer terug in Suriname en probeer ik hem geregeld op te zoeken. We kunnen steeds beter met elkaar praten nu ik ouder word. 

Sinds het overlijden van mama is onze band versterkt, en gelukkig heeft zij dat ook nog kunnen zien in haar laatste dagen. Ik mis haar, maar de liefde is nog altijd voelbaar.”

Gezocht: Liefdeslessen 

Voor de rubriek Liefdesles op RTL Nieuws Lifestyle zoeken we mooie, kwetsbare, grappige, inspirerende en goudeerlijke liefdeslessen. Een inzicht, een reflectiemoment. Liefst met hand in eigen boezem. Bleek je uiteindelijk zelf degene met bindingsangst? Had je nooit voor de liefde moeten emigreren of bleek een samengesteld gezin toch een illusie? Journalist Hanneke Mijnster wil je er graag alles over vragen. Vertellen mag anoniem. Mail naar: [email protected].



Website

Lees ook deze artikelen

Leave a Comment